Een persoonlijk verhaal waarin René je meeneemt in zijn processen op zijn pad
5 jaar geleden ben ik uit Nederland, Rotterdam vertrokken.
Hiermee zette ik eindelijk de stap die ik al sinds mijn jonge jeugd steeds aanvoelde.
Waarom ik dat gevoel altijd heb gehad weet ik niet, maar het is altijd een gevoel geweest dat ik wilde of had te vertrekken. Inmiddels begrijp ik dat om uiteindelijk thuis te kunnen komen ik eerst uit huis had te gaan.
Altijd getriggerd geweest door mythologische verhalen, verhalen die gaan over de eenzame held die op pad is gegaan en uit zijn veilige huis is vertrokken om op zijn missie, queeste, op zoek te gaan naar hetzij de prinses die op hem wachtte om gered te worden, hetzij een volk of dorp dat gered moest worden van het kwaad, of een of andere enorme (symbolische) schat die enorme rijkdom garandeerde, maar in het algemeen om het kwaad (lees : lijden) te bestrijden dat anderen en/of de held zelf ervoeren.
Ik ervaar daarin vooral veel herkenning, hoop en ook vertrouwen dat als ik mijn pad volg en duf te blijven volgen ik altijd op de juiste weg zit, hoe spannend het ook is.
Dit is toch mijns insziens het centrale thema dat al eeuwenlang de bron vormt van de meest machtige, inspirerende, wijze en prachtige verhalen.
Wie kent er niet een verhaal, boek of film dat hem/haar zo bij is gebleven en zo inspireert, en dat misschien stiekem wel gaat over jouzelf.
Wat mij hierin zo raakt en aanspreekt is dat ik niet alleen sta in mijn reis, maar dat de reis van de held de reis is die we allemaal maken of hebben te maken om vrij te komen van datgene wat ons bindt en weghoudt van wie we in werkelijkheid zijn. En uiteindelijk dus om vrij te kunnen leven en te durven vertrouwen. Hierover las ik al in mijn studententijd in het werk van Joseph Campbell, de held met de duizend gezichten. En later in mijn 3 jarige opleiding (systemisch werk/familieopstellingen) bij Phoenix was dit een van de belangrijke thema’s.
Voor mij is de Parzival altijd een bron van herkenning en inspiratie geweest, en dan vooral de versie van Chretien de Troyes (er is ook een versie van Wolfram van Eschenbach).
Het centrale thema in deze vertelling is dat het Percival ingeprent was door zijn moeder dat het onbeleefd is om teveel vragen te stellen, en zeker geen ongepaste vragen. Op zijn queeste om de wereld te redden (hij wilde vooral ridder worden, wat niet ondersteund werd door zijn moeder omdat zijn vader in de strijd gesneuveld was) en op zoek naar de heilige graal kwam hij terecht in de burcht waar de heilige graal aanwezig was. Hij was dus erg dichtbij zijn doel. Daar was ook de visserskoning die een wond had in zijn zij die niet genas. Terwijl Parzival zijn lijf zo getraind had om in de strijd voor rechtvaardigheid slechterikken te verslaan en jonkvrouwen te bevrijden, was hij aan de andere kant en onbewust loyaal aan zijn systeem (Moeder). In de avond waarop hij aan mocht schuiven aan het banket waren er vele mogelijkheden om de koning de voor de hand liggende en voor de koning verlossende vraag te stellen : “ goh, wat scheelt u toch? Of hoe gaat het eigenlijk met U” vond hij dat ofwel te spannend, of kwam het domweg niet in hem op. Hij hield zijn kaken stijf op elkaar en viel uiteindelijk vermoeid in slaap.
De volgende ochtend werd hij wakker en was de burcht met alles daarin verdwenen. Hij had zijn kans gemist en kon dus weer verder op zijn tocht op zoek naar de heilige Graal. En dit terwijl hij er zo dichtbij was!!
Deze mythe gaat dus feitelijk over de moeder-zoon relatie waarin de zoon niet los kan komen van zijn moeder en daardoor gedwongen wordt eeuwig op zoek te blijven naar de Heilige Graal, terwijl hij er zo dichtbij is!
Hoe herkenbaar voor mijzelf, omdat ik de loyaliteit naar mijn moeder (en haar leefregels) en het haar willen redden als kind zo enorm herken.
Wij werken hard, (ontspannen doen we pas als het (bijna) te laat is), wij laten ons niet zien (dat gaat niemand iets aan en vindt niemand interessant), vragen niet om hulp, we praten nergens over (en al zeker niet over onze gevoelens) en stellen zeker geen impertinente vragen. Wij doen vooral aardig tegen iedereen en werken heel hard om aardig gevonden te worden. Daarmee verdienen we ons brood.
Ik was hierin zeer bekwaam, zo bekwaam dat ik rond mijn 30e in een pittige burn-out terechtkwam. Dit was voor mij het moment om daadwerkelijk op reis te gaan, en uit huis te gaan.
Ik ging op reis en op zoek naar waarom ik toch deed wat ik deed, ook al was dat blijkbaar destructief en werd ik er ongelukkig van.
Op reis, op zoek naar geluk
Op reis, op zoek naar vrijheid.
Op de reis waarin ik leerde hoe we als kind onze maskers maken (met de kennis van een peuter/kleuter).
Op de reis waarin ik ervaarde hoe ik als volwassene me verschuil achter mijn masker als het spannend wordt.
Hoe spannend het is (soms bijna onmogelijk) om dat masker af te zetten uit angst voor dat wat zichtbaar wordt.
Hoe ik me kon identificeren met mijn masker en dus onbewust keuzes maakte vanuit mijn peuter-/kleuterbewustzijn.
Hoe verlammend angst is en je kan vasthouden in destructief gedrag en je kan belemmeren vrijuit te leven
Hoe menselijk dit is en ook dat dit is wat we allemaal kennen en ons dus verbindt
En ik dus geleerd heb hoe helend het kan zijn om steeds door mijn angst heen te breken en op mijn eigen plek te gaan staan die er voor mij is.
En hoe wankel en spannend dat nu af en toe nog steeds kan voelen.
En dat dat dus is wat het is…..
Kennis en ervaringen die ik in theorie en praktisch werkend heb opgedaan vanuit Systemisch Werken (familieopstellingen), Psych-K®, NLP, Transactionele Analyse, Reiki, Boeddhisme, sessies met plantmedicijnen, en het leven en leren van het leven zelf maken dat voor mij dit leven vooral een mooie reis is. De reis van de held, die uit huis gaat om zijn masker te kunnen afzetten, om uiteindelijk thuis te komen.
“ Delf mijn gezicht op, wie maakt mij mooi?
Wie wordt ontmastkerd, wordt gevonden,
En zal zichzelf opnieuw verstaan
En leven bloot en onomwonden
Aan niets of niemand meer ten prooi
---- en zo verbonden ---
D.i. de kern en inleiding van het boek de Maskermaker dat samen met vonken van Verlangen 2 belangrijke boeken zijn in de studie systemisch werken van Phoenix. Ik heb veel mogen leren en veel inspiratie mogen ervaren door het wezen van en de wijze van werken in het ambacht zoals Wibe Veenbaas dat leefde.
Nu, jaren later, word ik nog steeds zo geraakt om te mogen ervaren dat de thema’s die blijkbaar al eeuwenlang zo in ons menszijn spelen, ook datgene is wat ons in ons mens zijn zo verbindt.
Of het nu om oude sprookjes, mythologie, legendes, volksverhalen, boeddhisme, advaita vedanta (hindoeisme), Bhagavad Ghita (Krishna) christelijke of islamitische leer, of bijvoorbeeld tekenfilms van WaltDisney gaat, de kern en de hoofdrolspelers van de verhalen zijn eigenlijk allemaal hetzelfde. Waarom? Omdat het over ons als mensen gaat en over datgene wat wij op onze reis allemaal tegenkomen gaat.
Hoe bijzonder is het toch dat oude wijsheden uit (bijv. Boeddhisme) van 2.500 jaar geleden nog steeds zoveel betekenen in onze huidige tijd. Dat eeuwenoude (volks)verhalen nog steeds zoveel inspiratie bieden aan schrijvers, filmmakers, kunstenaars en aan ons mensen in het algemeen.
De verhalen en oude wijsheden gaan over mensen, mensen die geconfronteerd met bepaalde uitdagingen en thematieken, bijna op dezelfde manier reageren in hun zoektocht naar een uitweg uit lijden. Puur omdat we mens zijn en daarin dus één zijn.
Nu na 5 jaar ook fysiek reizen ben ik beland op een plek waar ik een magische energie ervaar, waar ik geen enkele twijfel meer heb om het voor mij juiste ding te doen, waar mijn partner en ik gewerkt hebben om een plek te creëren om onze kennis en ervaring te delen. Een plek om op verhaal te komen, om op adem te komen en te reflecteren op je eigen levensverhaal. Een plek om te landen en om uit te zuchten. Een plek om je verhaal te delen. Ieder verhaal is het waard om gehoord te worden, om vervolgens zelf je volgende hoofdstuk te schrijven, vanuit je eigen plek, zonder masker.
Vind je het leuk om te reageren? Wil je iets delen, of vragen? Mail ons.
In een volgend blog zal ik wat meer ingaan op de symboliek en betekenis van verhalen.